Twee van de grootste cryptobeurzen ter wereld worden geleid door mannen die ooit collega’s waren. Ze deelden een kantoor in Peking, een missie en een bedrijf. Sinds 2015 delen ze alleen nog een ruzie. In april 2026 kwam die terug op een manier die zelfs voor deze sector opvallend was: een aanbod van één miljard dollar, publiek, met een deadline van 24 uur.
8 april 2026
Het begon met een boek.
Changpeng Zhao — iedereen zegt CZ — publiceerde zijn memoires onder de titel Freedom of Money. Jeugd in Canada, de opkomst van Binance, de Amerikaanse strafzaak, vier maanden gevangenis. En ergens halverwege een paar alinea’s over 2014: zijn korte periode bij OKCoin, de Chinese bitcoinbeurs die later OKX zou worden.
Hij schreef dat zijn oude baas hem destijds “uit het niets” had beschuldigd van het vervalsen van een contract.
Die oude baas heet Star Xu. Hij leidt vandaag OKX. En hij las mee.
Binnen een dag stond er een reeks berichten op X waarin Xu zijn voormalige technisch directeur een “habitual liar” noemde — een gewoontelijke leugenaar. Hij zei erbij dat hij helemaal niet van plan was geweest hierop terug te komen. Dat hij er alleen “weer in was gesleept door dat boek”.
Wat volgde ging over elf jaar oude documenten, een notaris, een echtscheiding, en uiteindelijk over een miljard dollar. Maar de kern is simpeler dan dat. Deze twee mannen vechten niet over een contract. Ze vechten over wie van hen geloofd mag worden.
Twee verhalen over hetzelfde vertrek
Om te begrijpen waarom dit zo diep zit, moet je terug naar een moment waarop de verhoudingen precies omgekeerd waren.
In 2014 was OKCoin een van de dominante Chinese bitcoinbeurzen. Star Xu was de oprichter en de baas. Changpeng Zhao was in dienst. Hij kwam binnen als chief technology officer — niet als partner, niet als medeoprichter, maar als de man die de handelsmotor moest bouwen. Volgens zijn eigen lezing met tien procent van de aandelen.
Hij bleef geen jaar. Begin 2015 was hij weg. En zelfs over dat vertrek bestaan twee volstrekt verschillende verhalen.
Zhao’s versie: hij kreeg onvoldoende inzicht in de bankrekeningen en de financiën van het bedrijf, begon te twijfelen aan de manier waarop OKCoin bestuurd werd, en vertrok toen Xu zijn aandelenpositie opnieuw wilde onderhandelen.
OKCoins versie: het probleem was Zhao zelf. Hij zou zijn cv hebben opgeblazen, na minder dan een jaar zijn ontslagen omdat hij de rol niet aankon, zich daarna als rancuneuze oud-medewerker hebben gedragen op Reddit en sociale media, en oneerlijk hebben onderhandeld.
Op dat moment was Zhao niemand. Xu had het bedrijf, het kapitaal en de naam. Drie jaar later zou Zhao de grootste beurs ter wereld bouwen en zou Xu de tweede leiden. Elke ruzie die daarna kwam, wordt gevoerd door twee mannen die allebei nog precies weten hoe de rangorde ooit was.
Het contract dat alles liet ontploffen
De open oorlog begon rond één website: Bitcoin.com.
Eind 2014 sloot OKCoin een overeenkomst met Roger Ver, destijds een van de bekendste bitcoin-investeerders ter wereld en eigenaar van dat domein. OKCoin zou de site herbouwen, de vindbaarheid verbeteren en er maandelijks geld in steken. De oorspronkelijke afspraak had een minimumduur van vijf jaar.
Toen de relatie stukliep, lagen er ineens twee versies op tafel. Zhao zegt dat hij alleen versie zeven heeft ondertekend en verstuurd. OKCoin kwam later met een versie acht, waarin een clausule stond waarmee de overeenkomst na zes maanden beëindigd kon worden — terwijl de vijfjaarsverplichting voor de andere partij bleef staan. Financieel bijzonder gunstig voor precies één van de twee.
En hier wordt het bijzonder: beide kampen beschuldigen elkaar van dezelfde daad. OKCoin zei publiekelijk dat Zhao met het contract had geknoeid. Ver zei dat OKCoin de vervalste versie had gemaakt, en dat “de digitale handtekeningen dat buiten elke twijfel bewijzen”. Zhao steunde Ver.
Op 22 september 2016 spande Ver een rechtszaak aan tegen OKCoin en eiste 570.000 dollar — tienduizend dollar voor elke resterende maand van de overeenkomst.
Xu bracht daar zijn eigen bewijs bij: een notariële video waarin voor een notaris het QQ-account van een OKCoin-boekhouder werd geopend, met chatlogs die volgens hem Zhao aan beide versies koppelen. Zhao’s verweer, toen en nu: zijn account kan door iemand anders zijn gebruikt, en digitaal bewijs is te manipuleren. In mei 2015 zette hij die ontkenning publiek op Reddit.
Iemand heeft het vervalst. Alleen: wie?
Er is wél onderzoek gedaan. Dat is het detail dat in bijna elk stuk over deze vete ontbreekt.
OKCoin loofde een bounty van 20.000 dollar uit voor wie het document kon onderzoeken. Cryptografie-ontwikkelaar Ben McGinnes pakte die op en publiceerde zijn bevindingen.
Zijn conclusie bestond uit twee delen, en alleen samen zeggen ze iets. Deel één: het betwiste document is een vervalsing. Deel twee: Star Xu was niet degene die het vervalste. In een latere toelichting schreef McGinnes dat het bewijs wees op strafbaar handelen door een oud-medewerker.
Dat klinkt als een uitspraak. Dat is het niet, en daar moeten we eerlijk over zijn. De bounty kwam van OKCoin zelf; dit was geen rechter en geen onafhankelijke toezichthouder. Het rapport wijst niemand bij naam aan. Wie erin wil lezen dat Zhao het deed, kan dat. Wie erin wil lezen dat het iemand anders in dat kantoor was, kan dat ook.
En dat is precies waarom deze ruzie elf jaar later nog leeft: er is wél vastgesteld dat er is vervalst, maar nooit door wie.
De sleutels lagen bij zijn vrouw en zijn moeder
Na zijn vertrek beperkte Zhao zich niet tot het contract. Hij trok de hele interne keuken van OKCoin open, in het openbaar, in 2015.
Hij stelde dat de beurs eigen bots gebruikte die orders plaatsten die alleen tegen zichzelf handelden en niet tegen die van klanten — waarmee het handelsvolume groter leek dan het was. Hij stelde dat OKCoin een aantal van die botrekeningen had weggehaald om de Proof-of-Reserves-controle van augustus 2014 te halen. Hij stelde dat Star Xu medewerkers openlijk aanmoedigde om op het eigen platform te handelen.
En dan het punt dat elf jaar later nog het meest blijft hangen. Volgens Zhao hield Xu als enige de private sleutel van de OKCoin-wallet. De reservekopieën van die sleutels lagen volgens hem bij Xu’s vrouw en moeder, van wie geen van beiden technisch was.
Dat is, als het klopt, het hele klantengeld van een grote bitcoinbeurs achter twee mensen die niet weten wat ze bewaren.
OKCoin ontkende alles. En Zhao erkende destijds zelf dat hij voor een deel van deze operationele beschuldigingen geen hard, openbaar bewijs had. Wij schrijven ze daarom op als wat ze zijn: beschuldigingen van één partij, nooit door een toezichthouder of rechter bevestigd. Xu draaide de aanval om: Zhao zou het bedrijf hebben willen beschadigen en zijn eigen rol binnen OKCoin veel groter voorstellen dan die was geweest.
“Star houdt als enige de private sleutel van de OKCoin-wallet. De back-ups lagen bij Stars vrouw en moeder, allebei niet technisch.”Changpeng Zhao, mei 2015 — een beschuldiging die OKCoin ontkende en die nooit is vastgesteld.
Een weddenschap over een scheiding
Spoel elf jaar door. Op 9 april 2026, een dag na de eerste salvo’s, ging het gesprek een kant op die niemand had zien aankomen.
Xu hield het niet bij het contract. Hij bracht Zhao’s burgerlijke staat ter sprake: in Amerikaanse rechtbankstukken zou diens partner nog als echtgenote zijn aangeduid, terwijl Zhao naar buiten toe gescheiden was. De onderliggende suggestie was niet subtiel — als je daarover onduidelijk bent, wat betekent dat dan voor de vraag wie het belang in Binance werkelijk houdt?
Zhao’s antwoord was geen uitleg. Het was een weddenschap.
Hij bood Xu publiekelijk één miljard dollar aan — of elk ander bedrag dat Xu liever had — op de stelling dat zijn scheiding wel degelijk was afgerond. Advocaten mochten de scheidingsovereenkomst inzien, zei hij erbij. Openbaar maken zou hij die niet.
Xu nam niet aan. Zijn reden: hij leidt een gereguleerde beurs en kan dat soort weddenschappen niet aangaan. In plaats daarvan stelde hij zijn vervolgvraag — of Zhao’s belang in Binance bij die scheiding juridisch was gesplitst.
Op 10 april liep het venster van 24 uur af. Zonder acceptatie. Zonder antwoord. Miljoenen weergaven.
Daarmee was de ruzie definitief losgeraakt van waar hij ooit over ging. Het draaide niet meer om een clausule in een contract, maar om karakter, loyaliteit en het complete levensverhaal van twee oprichters.
Wat vaststaat, en wat niet
Dit soort verhalen ontspoort altijd op hetzelfde punt. Dus zetten we het hard neer.
Vaststaand: Zhao werkte in 2014 bij OKCoin en vertrok binnen een jaar. Er bestaan twee versies van het Bitcoin.com-contract. OKCoin beschuldigde Zhao publiek in 2015; Zhao ontkende publiek op Reddit in mei 2015. Roger Ver spande op 22 september 2016 een zaak aan tegen OKCoin voor 570.000 dollar. Het onderzoek van Ben McGinnes concludeerde dat het document vervalst is en dat Star Xu dat niet heeft gedaan. In april 2026 verscheen het boek, noemde Xu hem een habitual liar, en bood Zhao een miljard aan dat niet werd aangenomen.
Betwist of onbewezen: wie versie acht heeft gemaakt. Wat de notariële chatlogs precies aantonen. Of dat aandelenbelang van tien procent werd heronderhandeld. En alle operationele beschuldigingen over bots, Proof-of-Reserves, personeelshandel en de private sleutels — die zijn nooit door een toezichthouder of rechter vastgesteld, en Zhao erkende zelf dat hij er deels geen openbaar bewijs voor had.
Wij kiezen hier geen kant. Niet uit voorzichtigheid, maar omdat er niets is om een kant op te kiezen. Wat we wél doen is bij elke zin aangeven uit welk kamp hij komt.
Een kleine wereld
De Chinese cryptowereld van 2015 was klein genoeg dat iedereen meelas. Dezelfde conferenties, dezelfde investeerders, dezelfde chatgroepen. Een ruzie tussen een oprichter en zijn vertrokken CTO was geen privékwestie; het was branchenieuws.
In 2017 richtte Zhao Binance op. Binnen enkele maanden ging er meer volume doorheen dan door de meeste bestaande beurzen samen. OKCoin ontwikkelde zich via OKEx tot OKX, een van de grootste concurrenten in spot, derivaten en professionele handelsproducten.
En daarmee veranderde de ruzie van karakter. Een aanval op Zhao raakte niet langer alleen zijn reputatie, maar Binance. Een aanval op Xu ging automatisch over de betrouwbaarheid en de ontstaansgeschiedenis van OKX.
Elk oud verwijt kreeg een commercieel randje. Van beide kanten.
Twee manieren om een beurs te leiden
De twee bedrijven verkopen ongeveer hetzelfde. De mannen erachter leidden ze volstrekt verschillend, en dat zie je terug in de bedrijven zelf.
Zhao werd het gezicht. Dagelijks op X, memes, interviews, een persoonlijke merknaam die groter werd dan het bedrijf. Binance groeide sneller dan enige beurs voor of na, en betaalde daar later voor.
Xu bleef veel meer op de achtergrond. OKX groeide langzamer en zocht eerder vergunningen op — Hongkong, Singapore, Dubai, en later een MiCA-vergunning in de EU.
Maar wie denkt dat de een een schone geschiedenis heeft en de ander niet, mist een hoofdstuk. In oktober 2020 bevroor OKEx vijf weken lang alle opnames, terwijl Xu naar verluidt onderwerp was van een onderzoek in China. Klanten konden er wekenlang niet bij.
Twee stijlen, twee soorten problemen.
En toen bekenden ze allebei schuld
Hier komt de wending die in vrijwel geen enkel stuk over deze vete staat.
Op 21 november 2023 bekende Binance schuld aan Amerikaanse federale aanklachten en betaalde 4,3 miljard dollar. Zhao trad af als CEO en zat vier maanden.
Op 24 februari 2025 bekende OKX schuld aan het overtreden van de Amerikaanse antiwitwaswetgeving en betaalde 504,7 miljoen dollar. Openbaar aanklagers stelden dat er meer dan duizend miljard dollar aan illegale handel doorheen was gegaan.
Dezelfde beschuldiging. Hetzelfde land. Dezelfde uitkomst: schuldig.
Ze hadden gelijk over elkaar, zou je kunnen zeggen. Alleen niet op het punt waar ze ruzie over maken.
Binance: $4,3 miljard, november 2023. OKX: $504,7 miljoen, februari 2025. Beide met schuldbekentenis.De twee grootste strafzaken tegen cryptobeurzen in de Verenigde Staten — van de twee mannen die elkaar onbetrouwbaar noemen.
“Ik ben niet jaloers. Ik schaam me voor hem.”
Het had bij april kunnen blijven. Dat deed het niet.
Op 29 juni 2026 zat Zhao in Abu Dhabi in de podcast The Starting Block van The Block. Gevraagd naar de rivaliteit gaf hij een verklaring in één woord: jaloezie. Xu zou jaloers zijn op wat Binance is geworden.
Xu antwoordde de volgende dag op X met de vraag wat er precies te benijden viel. Daarna het lijstje: de vier maanden federale gevangenis in 2024. De flashcrash van oktober 2025, waarbij critici naar Binance wezen. En het ontslag van complianceteamleden die interne rekeningen hadden onderzocht.
Zijn conclusie werd de kop in de hele sector: “Ik ben niet jaloers op CZ, ik schaam me voor hem.”
Dat derde punt verdient aandacht, want het is precies waar onze eigen Binance-serie over gaat: intern toezicht dat wegkeek van rekeningen die het had moeten onderzoeken. Dat Xu daar in een ruzie naar grijpt, maakt het geen bewezen feit. Het laat wel zien wat in deze sector als het gevoeligste punt geldt.
“Sleep mij niet in jullie gevecht, bro”
In juli 2026 kondigde Binance een formele terugkeer naar de Filipijnen aan. Daar werd het even heel klein.
De grootste vergunde beurs van dat land is Coins.ph. Die wordt geleid door Wei Zhou — de voormalige financieel directeur van Binance, die u kent uit deel 3 van onze Binance-serie.
Zhao beschuldigde Zhou ervan eerder Binance’s komst naar de Filipijnen te hebben tegengewerkt. Zhou ontkende. En Star Xu, altijd in de buurt als er iets over Binance te zeggen valt, versterkte Zhou’s eerdere kritiek op het gebrek aan transparantie na de crash van oktober 2025.
Waarop Zhou — die alleen maar zijn eigen beurs probeerde te runnen — het beste bericht van het hele jaar plaatste: “Dont drag me into your fight bro.”
Drie oud-collega’s, drie beurzen, één eilandenrijk. De cryptowereld is nog steeds niet groot.
Twee concurrerende oorsprongsverhalen
Waar dit uiteindelijk over gaat is niet een clausule uit 2014. Het zijn twee mannen die allebei hun eigen versie van de geschiedenis verdedigen.
In Zhao’s versie was hij een insider die een ondoorzichtige organisatie aantrof, kritische vragen stelde over rekeningen en sleutels, en daarna werd aangevallen omdat hij ermee naar buiten trad.
In Xu’s versie was Zhao een tegenvallende bestuurder die na zijn ontslag de geschiedenis herschreef en zijn latere succes gebruikte om onbewezen beschuldigingen geloofwaardig te laten klinken.
Zakelijke conflicten slijten meestal. Dit niet — en de reden is simpeler dan een contract. Zodra de een suggereert dat de ander ooit oneerlijk was, raakt dat niet de boekhouding maar het verhaal. En het verhaal is in deze sector het bezit.
Daar komt bij dat er geen instantie is die het kan afsluiten. Geen rechter heeft over 2015 geoordeeld. Geen toezichthouder gaat een chatlog uit Peking beoordelen. Wat overblijft is X, en op X wint niemand ooit definitief. De weddenschap van een miljard was daar het logische eindpunt van: als er geen scheidsrechter is, bied je maar geld aan. Het werkte niet. Dat kon het ook niet.
Wat het zegt over deze sector
Er is nog een reden waarom dit verhaal blijft hangen, en die is minder persoonlijk.
Crypto is jong genoeg dat de pioniers elkaar nog persoonlijk kennen. Ze hebben samengewerkt, elkaar geld geleend, dezelfde kantoren gedeeld, dezelfde chatgroepen gebruikt. In de traditionele financiële wereld wordt zo’n conflict opgelost door advocaten, in stilte, met een schikking waar niemand iets van hoort.
Hier gebeurt het op een openbare tijdlijn, met screenshots uit 2015 erbij.
Dat is charmant zolang het gaat over wie welk contract heeft aangepast. Het is minder charmant als je bedenkt dat dezelfde twee bedrijven samen honderden miljarden aan klantengeld beheren, en dat beide inmiddels schuld hebben bekend in dezelfde rechtszaal.
Wie een beurs kiest, kiest niet op basis van wie er gelijk had in 2015. Kies op vergunning, op bescherming, op wat er gebeurt als het misgaat. Dat staat in registers. Niet op X.
Bronnen
Voor het conflict van 2015 en de beschuldigingen over bots, Proof-of-Reserves en de private sleutels: CoinDesk, 30 mei 2015, met daarin ook het rapport van Ben McGinnes. Voor de rechtszaak van Roger Ver: CoinDesk, 22 september 2016. Voor april 2026: Forbes en CoinDesk; voor de tijdlijn 2014–2020 en de contractversies CCN. Voor de tweede ronde van juni 2026: The Crypto Times. Voor de Filipijnen: BitPinas. Voor de twee strafzaken: het DOJ-persbericht over Binance (21 november 2023) en dat over OKX (24 februari 2025). De gebeurtenissen van 2014 en 2015 berusten op publieke verklaringen van beide partijen; er is geen rechterlijke uitspraak over. Waar dit stuk weergeeft wat één van beide kampen stelt, staat dat er expliciet bij. Peildatum 1 augustus 2026.